.. Opisem i regulacją języka malgaskiego zajmuje się (fr. , malg. ).
Na wyspie Majotta w archipelagu Komorów używany jest dialekt bushi, będący językiem migrantów z Madagaskaru.
Podstawę języka standardowego stanowi dialekt merina z centralnej części wyspy. Oficjalny malgaski zaczerpnął jednak też pewne elementy innych odmian. Pozostałe dialekty są w dużej mierze słabo udokumentowane. Odmiany regionalne zasadniczo pozostają w powszechnym użyciu; ponadto wyniesienie dialektu merina do roli standardu spotkało się ze sprzeciwem innych grup etnicznych (m.in. z tego względu dużą rolę w komunikacji publicznej odgrywa język francuski).
Do XIX wieku nie był powszechnie zapisywany. Przynajmniej od XV wieku wykorzystywano alfabet arabski (), aczkolwiek w ograniczonym zakresie (posługiwała się nim jedynie grupa ); w alfabecie arabskim zapisywano kroniki, przepowiednie oraz traktaty z dziedzin astrologii i medycyny. Nie stwierdzono istnienia wcześniejszego systemu pisma. Bardzo bogata tradycja w literaturze ustnej. W I poł. XIX wieku wprowadzono alfabet łaciński. Biblię w języku malgaskim, przetłumaczoną przez misjonarzy Londyńskiego Towarzystwa Misyjnego, wydano w roku 1835.