Tarcie graniczne - rodzaj tarcia, przy którym objętość środka smarowego jest niewystarczająca, aby całkowicie oddzielić nią powierzchnie tarcia. Obie powierzchnie tarcia są pokryte wtedy warstwami zaadsorbowanych fizycznie składników środka smarowego lub/i produktami reakcji tribochemicznych. Występuje wtedy pomiędzy nimi tarcie, którego proces przebiega (w porównaniu do tarcia płynnego) ze znacznie większym rozpraszaniem energii. Współczynnik tarcia jest większy od 0,1, znaczne może być również zużycie powierzchni tarcia.
Tarcie graniczne występuje, gdy nie są spełnione warunki dla zaistnienia warstwy hydrodynamicznej, czyli gdy lepkość środka smarowego jest zbyt mała, ruch względny zbyt wolny, występuje niekorzystna geometria styku lub zbyt duża chropowatość powierzchni.
Przy tarciu granicznym na powierzchni tarcia występują liczne zjawiska fizykochemiczne i zachodzą reakcje chemiczne składników środka smarowego.