thumb|Pieczęć konna Władysława opolskiego z 1247 thumb|Władztwo Władysława opolskiego: 1239–1244 księstwo kaliskie (różowy), 1239–1249 ziemia rudzka (jasnozielony), 1246–1247 ziemia lelowska (niebieski), 1246–1273 księstwo opolsko-raciborskie thumb|Władztwo Władysława opolskiego w latach 1274–1277
Władysław opolski (ur. ok. 1225, zm. 27 sierpnia lub 13 września 1281/82) – książę kaliski w latach 1234–1244, książę rudzki 1234–1249, książę opolsko-raciborski 1246–1280/81 (do 1241 roku pod zwierzchnictwem książąt śląskich).
Życiorys Władysław był drugim pod względem starszeństwa synem księcia opolsko-raciborskiego Kazimierza I i nieznanego pochodzenia księżnej Wioli (być może była Bułgarką), młodszym bratem Mieszka Otyłego. W chwili śmierci ojca obaj bracia byli jeszcze małoletni, w związku z czym znaleźli się pod opieką matki i księcia śląskiego Henryka I Brodatego. W 1234 roku Henryk Brodaty, pragnąc przejąć pełnię kontroli nad księstwem opolsko-raciborskim, przeniósł Kazimierzowiców do księstwa kaliskiego, nie pozbawiając jednak ich prawa do dziedzictwa ojcowego. Cztery lata później starszy brat Władysława – Mieszko osiągnął pełnoletniość i za zgodą Henryka II Pobożnego objął rządy nad księstwem opolsko-raciborskim.