Wytwarzanie IgM i IgD Pierwsze przeciwciała wytwarzane przez limfocyty B w trakcie rozwoju osobniczego należą do klasy IgM. Wytwarzane są one w postaci rozpuszczalnej, bądź jako receptory BCR związane z błoną limfocytu. Wkrótce po przeciwciałach klasy IgM limfocyt zaczyna wytwarzać przeciwciała IgD o identycznej swoistości. Przeciwciała mają więc różne części stałe łańcuchów ciężkich, z zachowaniem tych samych części zmiennych. Zachowanie podobieństwa mimo innej klasy immunoglobulin jest możliwe poprzez alternatywne składanie pierwotnego transkryptu obejmującego segmenty VDJ, μ i δ. Proces ten możliwy jest dzięki odpowiedniemu ułożeniu genów dla łańcuchów ciężkich oraz segmentów VDJ w genomie.
Zmiana klas przeciwciał Zmiana klas syntezowanych przeciwciał na inną niż IgM i IgD jest możliwa wówczas, gdy limfocyt rozpozna swoisty antygen. Do zainicjowania tego procesu limfocytowi B konieczna jest pomoc limfocytu Th. W pierwszym etapie limfocyt B prezentuje limfocytowi Th antygen który rozpoznał. Następnie dochodzi do połączenia dwóch komórek, dzięki cząsteczkom CD40 i B7 na limfocycie B oraz, odpowiednio, CD154 (ligand dla CD40) i CD28. Następuje wytworzenie synapsy immunologicznej. W wyniku tego połączenia oraz wydzielanych przez limfocyt Th cytokin (np.