thumb|Chłopiec (2007) thumb|Henry Scott Tuke, Kąpiący się, 1889 Chłopiec (także: chłopak; dawniej chłopię, otrok) – młody człowiek płci męskiej. Wiek, w którym chłopiec staje się mężczyzną, jest różny w różnych społeczeństwach. Zwykle przejście z okresu dojrzewania do dojrzałości następuje w wieku kilkunastu lat.
W mowie potocznej słowo „chłopak” (zwykle w wyrażeniu: mój/czyjś chłopak) jest często używane w znaczeniu młodego nieżonatego mężczyzny związanego z kimś uczuciowo, z kim stanowi parę. W znaczeniu historycznym był to młody pracownik wykonujący zwykle prace pomocnicze (np. chłopak na posyłki).
Etymologia Rzeczowniki „chłopiec”, „chłopię”, „chłopak” są pokrewne z wyrazami chłop i pacholę. Każde z tych słów zachowuje się nieco inaczej pod względem gramatycznym: forma „chłopiec” jest regularna, „chłopię” należy do rodzaju nijakiego i przez to łączy się z liczebnikami zbiorowymi, wreszcie pochodzący z dialektu mazowieckiego „chłopak” odmienia się w liczbie mnogiej dwojako: męsko- i niemęskoosobowo.