Šturm spędził kolejne trzy lata na Korfu, a następnie na froncie salonickim, gdzie zapoznał się z nową metodą walki i wykorzystaniem lotnictwa. Po przełamaniu frontu salonickiego jego armia wzięła udział w , gdzie poniosła liczne straty. Po tej bitwie Šturm został odwołany ze stanowiska dowódcy, a w październiku 1916 roku wysłano go na wsparcie dowódcy w Rosji. Po złożeniu raportu o stanie Korpusu Ochotniczego, na początku 1917 roku powrócił do Salonik przez Japonię. Został mianowany Kanclerzem Orderów Królewskich i piastował to stanowisko aż do przejścia na emeryturę.
Został odznaczony wieloma orderami serbskimi i państw sojuszniczych, m.in.: Orderem Gwiazdy Jerzego Czarnego, Orderem Orła Białego, Orderem Korony Włoch, Orderem Świętego Jerzego, Orderem Świętego Stanisława, Orderem Świętej Anny, Orderem Korony Belgijskiej, Orderem Legii Honorowej, Orderem Świętych Michała i Świętego Jerzego, a także Order Kwiatów Paulowni na Wielkim Krzyżu, nadanym mu osobiście przez Cesarza Japonii. Był również kawalerem orderów przyszłych państw centralnych, nadanych mu przed wybuchem I wojny światowej: Krzyżem Żelaznym, Orderem Leopolda, Orderem Osmana i Orderem Medżydów.