mały| Tadeusz Antoni Bilikiewicz (ur. 5 kwietnia 1901 we Lwowie, zm. 10 listopada 1980 w Gdańsku) – polski lekarz psychiatra, historyk i filozof medycyny, ojciec Adama Bilikiewicza.
Życiorys Był synem agenta handlowego Bernarda Bolesława Bilikiewicza (ur. 31 stycznia 1869 w Tarnowie, zm. 26 maja 1931 w Krakowie) i Kazimiery Marii ze Swaryczewskich (ur. 1 stycznia 1876 w Tarnopolu, zm. 22 stycznia 1945 w Krakowie) . Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Jesienią 1918 na ochotnika wraz z całą klasą zgłosił się do wojska. W potyczce z Ukraińcami został ciężko ranny w obie nogi. Za namową ojca w latach 1919–1925 studiował medycynę. Następnie w latach 1928–1931 studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1925 został doktorem wszech nauk lekarskich. W latach 1926–1928 pracował w Szwajcarii, w Klinice Psychiatrii Uniwersytetu Zuryskiego. W latach 1928–1935 był asystentem Zakładu Historii Medycyny. W 1931 habilitował się na UJ jako docent historii filozofii i medycyny.