II wojna światowa i PRL Wybuch II wojny światowej przerwał jego pracę. Po kapitulacji Warszawy zamieszkał w Krakowie (do 1942). Następnie przeniósł się do Żurawicy, a potem Suliszowa w powiecie sandomierskim. Tam napisał pracę, która zawierała nową koncepcję szkolnictwa średniego ogólnokształcącego. Zreferował ją Departamentu Oświaty i Kultury przy Delegacie Rządu Londyńskiego.
Po wojnie przebywał w Stalowej Woli, później wrócił do Krakowa. Planował zamieszkać w Rydzynie, aby odbudować tam szkołę i pracować jako nauczyciel. Nowe władze nie dopuściły Łopuszańskiego do pracy w zawodzie. W 1949 r. zamieszkał w Gliwicach. Zmarł w Chorzowie 19 kwietnia 1955 roku. Pierwotnie został pochowany na cmentarzu centralnym w Gliwicach, lecz z inicjatywy uczniów Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich, w 1958 r. jego zwłoki zostały ekshumowane i przeniesione na cmentarz parafialny Kłodzie koło Rydzyny (1X-2-5).
Życie prywatne Od roku 1899 żoną Tadeusza Łopuszańskiego była Irena Biżańska. Podobnie jak mąż pracowała w Gimnazjum im. Sułkowskich, zajmując się Izbą Chorych. W roku 1946 zginęła w wypadku samochodowym. Byli bezdzietnym małżeństwem.