Terminów „gwara ludowa” i „gwara terytorialna” używa się zatem, aby odróżnić gwary w sensie klasycznym od nowszych pojęć, takich jak gwara miejska, gwara środowiskowa i gwara zawodowa. W podobnym sensie stosowany bywa termin „dialekt” (mowa np. o dialektach miejskich i środowiskowych, społecznych). Na gruncie polskiego językoznawstwa nie wypracowano jednolitej terminologii określającej socjalne warianty języka. Termin „gwara” jako określenie odmian społecznych (socjolektów) jest znany również w literaturze rosyjskiej.
Jako że polskie gwary terytorialne, w przeciwieństwie do odmian zawodowych, prócz różnic leksykalnych wykazują regularne odmienności gramatyczne, fonetyczne i fonologiczne w stosunku do języka ogólnopolskiego, używanie terminu „gwara” w odniesieniu do tych drugich uchodzi niekiedy za niefortunne (według autorów Słownika terminologii językoznawczej wystarczyłoby określenie „słownictwo zawodowe”). Termin „gwara zawodowa” przyjął się jednak szeroko ze względu na to, że gwary zawodowe robotników i rzemieślników, do których sprowadzają się gwary miejskie, zachowują ze względu na ich wzajemne związki pewne podobieństwa fonetyczne i fonologiczne zbliżające je do gwar terytorialnych. Tomasz Piekot stwierdza, że użycie terminu „gwara” w takich sformułowaniach jak: gwara zawodowa, gwara studencka, gwara więzienna itp.