Przyjmowana była niechętnie i w urzędowej wartości jedynie jako zapłata za zobowiązania skarbu. W handlowym obiegu wartość kształtowała się zgodnie z relacjami kruszcowymi, czyli niżej.

Emisja ćwierćkopków była niewielka. Niektórzy badacze przypuszczają, że była to emisja próbna, z której monarcha się wycofał. Sama moneta jest pięknym przykładem renesansowego mennictwa polskiego. Nie zawiera legendy otokowej, którą zastąpiono wieńcem. Na awersie znajduje się ukoronowany monogram króla - SA, data 1564 i rzymska cyfra XV, wyrażająca urzędową wartość. Na rewersie umieszczono sześciopolową tarczę herbową, zwieńczoną mitrą wielkoksiążęcą. Górne pola tarczy zajmują Orzeł koronny i litewska Pogoń, dolne: archanioł Michał – herb księstwa kijowskiego, żmudzki Niedźwiedź i Krzyż prosty, będący herbem Wołynia. W środku tarczy zamiast rodowych Słupów Giedymina, znajduje się herb Sforzów (Wąż).

Ćwierćkopek jest numizmatycznym unikatem. Znany egzemplarz znajduje się w muzeum w Wiedniu.

Uwagi

Kategoria:Polskie monety Kategoria:Srebrne monety