Krajobraz Camargue został w dużym stopniu przekształcony przez człowieka (budowa grobli i kanałów odwadniających, osuszanie torfowisk i rozlewisk). Inicjatorami tych przedsięwzięć były zakony benedyktynów i cystersów, których opactwa – Ulmet, Franquevaux i Psalmody, zwane były „solnymi opactwami”. Region jest słabo zaludniony, ze względu na niesprzyjające warunki; nieliczna ludność utrzymuje się z turystyki, pozyskiwania soli morskiej (w sztucznych jeziorach o fioletowej barwie; w Girard Saint zbiera się jej milion ton rocznie) i hodowli byków do course camarguaise – bezkrwawej odmiany korridy. Położona nad morzem miejscowość Saintes-Maries-de-la-Mer jest celem słynnej corocznej pielgrzymki Cyganów (Romów) do cudownej figury świętej Sary (uważanej za ich protektorkę).
Historia Już w XIX w. próbowano bezskutecznie założyć uprawy ryżu w regionie, jednak udało się to dopiero w latach 40. XX w. przy wykorzystaniu przez reżim Vichy pracy i specjalistycznej wiedzy imigrantów z francuskich Indochin (głównie z terenu dzisiejszego Wietnamu).