Do napędu Łady 2101 przewidziano silnik benzynowy o pojemności 1,2 dm³ i mocy 58 KM.
W 1974 roku model ten przeszedł niewielką modernizację nadwozia, w wyniku której zmieniono zderzaki (pozbawione kłów), wprowadzono wywietrzniki na słupkach „C”, dodano lampę cofania. Wraz z tą modernizacją wprowadzono do oferty silnik 1,3 dm³ o mocy 64 KM (model z nowym silnikiem oznaczono jako 21011). W Rosji nazywany był początkowo „jediniczka” (jedyneczka), a od lat 80., wraz ze zmniejszeniem prestiżu samochodu, „kopiejka”. W 1984 roku zaniechano eksportu modelu, a produkcja zaczęła szybko spadać – w ostatnich latach produkcji Kopiejka stanowiła już tylko niewielki procent samochodów produkowanych w Togliatti, mimo to w 1987 roku z liczbą 22 300 sprzedanych sztuk nadal była na 8 miejscu pod względem sprzedanych egzemplarzy w ZSRR. Ostatnie 1500 egzemplarzy Łady 2101 zjechało z linii produkcyjnej w 1988 roku. Model razem ze swymi potomkami w linii prostej okazał się niemal najbardziej popularnym modelem na świecie: w ciągu czterdziestu lat w Związku Radzieckim i w Rosji sprzedano ponad 20 milionów tych samochodów. Pod względem masowości „kopiejkę” wyprzedził jedynie Volkswagen Garbus.