Bitwa morska w Zatoce Gibraltarskiej – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 25 kwietnia 1607 r. w trakcie wojny osiemdziesięcioletniej. Stronami konfliktu były z jednej strony Republika Zjednoczonych Niderlandów, a z drugiej Hiszpania. Bitwa zakończyła się całkowitym zniszczeniem floty hiszpańskiej zakotwiczonej w Zatoce.
Siły obu stron Flota niderlandzka składała się z 21 mniejszych okrętów oraz 4 frachtowców. Całością dowodził admirał Jacob van Heemskerk. Okrętem flagowym Holendrów był Aelous. Inne ważniejsze jednostki to „De Tijger” (Tygrys), „De Zeehond” (Pies Morski), „Griffin”, „De Roode Leeuw” (Czerwony Lew), „De Gouden Leeuw” (Złoty Lew), „De Zwarte Beer” (Czarny Niedźwiedź) i „De Ochtendster” (Gwiazda Poranna).
Hiszpanie dysponowali 21 okrętami wśród nich dziesięcioma większymi galeonami, dowodzonymi przez Juana Alvareza de Avilę. Okrętem flagowym był „San Augustin”. Inne ważniejsze jednostki to „Nuestra Señora de la Vega” (Dama z Vegi) i „Madre de Dios” (Matka Boga).