W latach 1932–1939 prowadziła (wspólnie z mężem) prywatny Teatr Kameralny w Warszawie, w którym także grała (Amelię w Mazepie Juliusza Słowackiego, Norę Henryka Ibsena) i reżyserowała. W 1939 występowała też w warszawskim kabarecie Nowy Momus. W sezonie 1933/34 zagrała dwie role w Teatrze Ateneum.
W czasie okupacji niemieckiej do 1942 pracowała w Warszawie jako kelnerka w barze „Pod Znachorem”, potem ukrywała się w Albinowie pod Opatowem.
Po wojnie, od kwietnia do września 1945 występowała w Teatrze Miejskim w Katowicach. W sezonie 1945/46 prowadziła z K. Adwentowiczem Teatr Powszechny im. Żołnierza Polskiego w Krakowie. W sezonie 1946/47 kierowała najpierw krakowskim Okręgowym Teatrem Domu Żołnierza, a od grudnia Zrzeszeniem Artystów pn. Komedia Muzyczna. W 1947 uzyskała uprawnienia reżyserskie. W sezonie 1947/48 występowała gościnnie w warszawskim Studio Teatr MO. W latach 1948–1951 należała do zespołu Teatru Powszechnego w Łodzi (także reżyserowała). Następnie w Warszawie: w latach 1951–1953 należała do zespołu Teatru Nowego, w latach 1953–1955 do zespołu Teatru Powszechnego. Potem, od 1 listopada 1955 do października 1959, była aktorką, reżyserem, dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Ludowego. Potem przeniosła się do Teatru Klasycznego i pracowała jako reżyser do końca sezonu 1963/64.