Mieczysław Emilian Hartleb (ur. 24 listopada 1895 w Zbarażu, zm. 1 maja 1935 w Otwocku) – historyk literatury, oficer.
W latach 1912–1922 studiował na Uniwersytecie Lwowskim (z przerwą podczas wojny, kiedy walczył w Legionach Polskich), od 1926 po uzyskaniu habilitacji związany z Uniwersytetem Warszawskim.
Autor nowatorskich hipotez i programów badawczych dotyczących epoki odrodzenia i baroku, badacz literatury staropolskiej, zwłaszcza twórczości Jana Kochanowskiego.
Był kapitanem rezerwy piechoty Wojska Polskiego, w latach 20. i 30. oficerem rezerwy 44 pułku piechoty
Zmarł po dłuższej chorobie w sanatorium w Otwocku w wieku 40 lat.
Brat Kazimierza Hartleba.
Publikacje Opowieści żołnierskie (1916) Gorliwcy (1916-1917) Estetyka Jana Kochanowskiego. Cz. 1, Stosunek poety do sztuki plastycznej (1923) O filozofji i dzbanie Piasta Dantyszka (1926) Nagrobek Urszulki Studjum o genezie i budowie „Trenów” Jana Kochanowskiego (1927) Początki poezji barokowej w Polsce (1928) Domenico Mora : na marginesie wileńsko-włoskiego "Rycerza" z 1589 r.