Na północny zachód od Starohorskich Wierchów wypiętrza się Wielka Fatra (Veľká Fatra), od Niżnich Tatr oddzielona głębokimi dolinami Korytnicy i Revúcy.

Podział Niżne Tatry dzielą się na dwie części: zachodnią, większą i skupiającą wszystkie szczyty przekraczające 2000 m. – tzw. Ďumbierske Tatry wschodnią, niższą (do 1946 m – Kráľova hoľa) i nieco mniej rozległą – tzw. Kráľovohoľské Tatry. Obie części rozdziela ważna komunikacyjnie przełęcz Čertovica (1238 m).

W Tatrach Ďumbierskich geomorfolodzy wyodrębnili szereg podrzędnych jednostek: Prašivá – część wysunięta na południowy zachód, obejmuje wyrównany fragment głównego grzbietu, pokryty rozległymi halami; ważniejsze szczyty to Prašivá (1652 m), Veľká Chochuľa (1753 m), Ráztocká hoľa (1565 m), Latiborská hoľa (1643 m) i Ďurková (1750 m); Lúžňanská kotlina – szerokie obniżenie utworzone przez potok Lúžňanka w mało odpornych skałach, oddziela grupę Prašivej od Salatínów; na jej dnie, na wysokości ok.