Istniał do 1 lipca 1991 roku.
Ustanowiono wspólne dowództwo Układu w Moskwie. Sztaby wojsk państw członkowskich podlegały X Zarządowi Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich pełniącego rolę Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych. Naczelny Dowódca Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego jednocześnie pełnił funkcję I Zastępcy Ministra Obrony Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich.
Członkowie mały|Mapa krajów Układu Warszawskiego mały|Państwa członkowskie NATO i Układu Warszawskiego na przełomie 1989/1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Ludowa Republika Albanii (zawiesiła współpracę w 1961 roku, wystąpiła z Układu 12 września 1968 roku) Ludowa Republika Bułgarii Czechosłowacka Republika Socjalistyczna Niemiecka Republika Demokratyczna (w strukturach wojskowych od 1956 roku, wystąpiła z Układu 25 września 1990 roku) Polska Rzeczpospolita Ludowa Rumuńska Republika Ludowa (od 1965 Socjalistyczna Republika Rumunii) Węgierska Republika Ludowa czyli wszystkie państwa socjalistyczne ówczesnej Europy poza Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii.
Członkowie Układu Warszawskiego mieli bronić się wspólnie w przypadku ataku na którekolwiek z państw-sygnatariuszy.
Art.