Henryka Sienkiewicza w Krakowie, gdzie otrzymał w 1949 świadectwo dojrzałości.

Powołanie kapłańskie 1 sierpnia 1949 został przyjęty do Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i jako kleryk uczęszczał na wykłady, na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1952 przeniósł się do Seminarium Duchownego w Sandomierzu i tam 8 grudnia 1953 otrzymał święcenia diakonatu, a następnie 30 maja 1954 święcenia prezbiteratu w katedrze sandomierskiej z rąk bp. Jana Kantego Lorka.

Po otrzymaniu święceń kapłańskich przydzielono go do pracy wikariusza w parafii św. Zygmunta w Szydłowcu (1954–1956), a następnie do parafii św. Mikołaja w Żarnowie k. Opoczna (1956–1958), po czym skierowano go do parafii św. Floriana w Koprzywnicy k. Tarnobrzega (1958–1959), a w latach 1959–1961 był w parafiach: św. Leonarda w Mircu, św. Władysława w Kunowie i św. Wawrzyńca w Nowej Słupi. W okresie 1961–1976 był wikariuszem i proboszczem w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Pelagowie k. Radomia.