Od 18 sierpnia 1950 r. do 24 października 1951 r. pracował na stanowisku sekretarza w Wojskowym Sądzie Rejonowym w Łodzi, po czym został mianowany asesorem tego sądu (do 10 grudnia 1952 r.) oraz pełnił obowiązki sędziego w Wojskowym Sądzie Rejonowym w Warszawie (11 grudnia 1952 r. – 30 czerwca 1953 r.), znanym w tym okresie przede wszystkim z niesławnych sesji wyjazdowych, na których niejednokrotnie wymierzano kary śmierci. W 1953 mianowany na pierwszy stopień oficerski - chorążego i został asesorem Sądu Garnizonowego w Łodzi.
Od 1 lipca 1953 r. do 31 lipca 1958 r. instruktor Wydziału/Oddziału I Zarządu Sądownictwa Wojskowego, następnie inspektor Oddziału Organizacyjnego (1958–1961). Inspektor – sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego (1961-1962).