Nie trwało to długo, gdyż w marcu 1941 r., podczas posiedzenia Rady Narodowej służba piłsudczyków w Wojsku Polskim została poddana krytyce ze strony ludowców. W konsekwencji, w maju tego roku Grabowski został przeniesiony do tzw. II grupy, a więc oficerów bez przydziału, bez funkcji, ze zmniejszonymi poborami.

Życie na emigracji W latach 1943–1945 był prezesem Sądu Okręgowego w Asmarze. Służbę w wojsku ukończył w 1948 r. Następnie otrzymał angaż w brytyjskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Departamencie Afryki. Dwuletni cywilny kontrakt gwarantował mu stanowisko szefa sądownictwa w okupowanej Erytrei. W 1949 r. otrzymał obywatelstwo brytyjskie.

W latach 1955–1961 był prezesem Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Addis Abebie (Etiopia) i uczestniczył w kodyfikacji prawa etiopskiego.

W kwietniu 1966 r. zrezygnował z pracy i wyjechał do Londynu, gdzie zmarł. Został pochowany na cmentarzu Putney Vale Cementary (kwatera U, grób 1060).

Życie prywatne Żonaty był Ireną z domu Konarzewską, która pracowała w USA, m.in. w Sekcji Polskiej Rozgłośni „Głos Ameryki” i współtworzyła Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce. Z tego małżeństwa narodziła się córka.

Grabowski był wyznania rzymskokatolickiego. Znał języki francuski, rosyjski oraz niemiecki.