27 września 1984 na mocy uchwały Rady Państwa PRL awansował na generała dywizji. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze 10 października 1984 przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński. W latach 1984–1989 urzędujący zastępca przewodniczącego Komitetu Rady Ministrów ds. Przestrzegania Prawa, Porządku Publicznego i Dyscypliny Społecznej. W 1989 uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw reformy prawa i sądów.

6 marca 1990 odwołany przez premiera Tadeusza Mazowieckiego z funkcji wiceministra spraw wewnętrznych. W stanie spoczynku od 22 marca 1990 roku.

Działalność w PZPR W latach 1948–1953 członek Związku Młodzieży Polskiej. Od 1952 członek PZPR. Wielokrotnie wybierany do władz partyjnych na różnych szczeblach w wojsku oraz z ramienia MSW. W latach 1962–1964 zastępca sekretarza Komitetu PZPR Śląskiego Okręgu WojskowegoInformacje w BIP IPN. Delegat na VI (1971), VII (1975), VIII (1980), IX (1981) oraz X (1986) Zjazd PZPR. Był członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR Nowe DrogiNowe Drogi, 1979, nr 8, str. 2. W latach 1971–1975 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR, w okresie 1975–1980 zastępca członka KC PZPR, w latach 1980–1981 członek Komitetu Centralnego PZPR. Na IX Nadzwyczajnym Zjeździe PZPR w lipcu 1981 nie został wybrany w skład Komitetu Centralnego PZPR.