Mk 1 (AEW.1) – oznaczenie 50 AD-4W w służbie brytyjskiej. A-1E – dwumiejscowa wersja zwalczania okrętów podwodnych i szturmowa (zbudowano 212) A-1G – czteromiejscowy bombowiec nocny (zbudowano 239) EA-1F – czteromiejscowy wariant WRE (przebudowano 54 z AD-5N) AD-5S – prototyp samolotu wykrywania okrętów podwodnych, z detektorem anomalii magnetycznych (przebudowano 1 z AD-5N) EA-1E – czteromiejscowy samolot wczesnego ostrzegania (zbudowano 239) A-1H – jednomiejscowy szturmowiec z częściowym opancerzeniem (zbudowano 713) A-1J – jednomiejscowy szturmowiec ze wzmocnieniami konstrukcji (zbudowano 72) UA-1E – pomocnicze warianty transportowe AD-5.
Służba Pierwsze Skyraidery weszły na wyposażenie jednostki szkolnej VA-19A w grudniu 1946. Na wyposażenie pierwszych bojowych eskadr VA-3B i VA-4B lotniskowca USS Franklin D. Roosevelt weszły w kwietniu 1947. Od kwietnia 1948 zaczęła wchodzić wersja AD-2. W 1950 Skyraidery tworzyły 12 eskadr szturmowych lotnictwa Marynarki Wojennej USA, 2 eskadry nocnych szturmowców AD-4N i 2 eskadry wczesnego ostrzegania AD-3W.
thumb|AD-4 z lotniskowca USS „Valley Forge” atakują niekierowanymi rakietami, październik 1950