Macedonia i Tracja Podbój Grecji właściwej przyszedł zatem Frankom bez większych problemów, inaczej jednak sprawa miała się w Macedonii i Tracji. Tamtejsi możni, zagrożeni przez cesarza łacińskiego, zwrócili się z prośbą o pomoc do cara bułgarskiego Kałojana. W 1205 roku wybuchł bunt przeciwko władzy łacinników, a wojska bułgarskie wsparły rebeliantów. Doszło do bitwy pod Adrianopolem, w której łacinnicy zostali rozbici, a Baldwin I dostał się do niewoli, w której wkrótce zmarł. Armia bułgarska została podzielona na dwie części – jedna z nich udała się w stronę Konstantynopola, a druga, dowodzona osobiście przez Kałojana, ruszyła na królestwo Tesaloniki. Bułgarzy pod koniec czerwca 1205 roku oblegli Seres, będące we władaniu jednego z wasali Bonifacego. Po krótkim oblężeniu doszło do pertraktacji i łacinnicy poddali miasto, a Kałojan obiecał, że wszyscy, którzy będą chcieli, będą mogli je opuścić wraz z rodzinami i dobytkiem. Rozejm został jednak złamany, a Bułgarzy zaatakowali tych, którzy opuścili miasto, zabijając i biorąc wielu z nich do niewoliFine, 1994, s. 84.. Wydarzenia w Seresie sprawiły, że wielu Greków, przerażonych rzezią, przestało popierać bułgarskiego cara.