Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych. W 1508 miał miejsce pobór od 8 łanów oraz od karczmy. W 1509 pobrano podatki od 8 półłanków oraz od karczmy. W 1563 miał miejsce pobór od 7 łanów, od młyna korzecznego stojącego przy rzece oraz od karczmy dorocznej. W 1577 pobór zapłacił Adam Naramowski. W 1580 Naramowscy zapłacili pobór od 7 łanów, 7 zagrodników, 6 komorników, młyna oraz należącej do niego roli młynarskiej.
Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 43.. W XVIII w. była to już duża wieś z dworem i dwoma młynami. W 1779 wspominano tutaj też browar, karczmę i kuźnię.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W drugiej połowie XIX wieku na Naramowice składały się: właściwa wieś, a także osady Wilczy Młyn, Różany Młyn i Naramowice Olędry (nieistniejąca dziś wieś olęderska, założona w 1760). Do Poznania włączono najpierw właściwe Naramowice i Wilczy Młyn (1925), a resztę osad w 1940.