Od 1970 przez kolejne 10 lat była aktorką Teatru Komedia, poza tym gościnnie występowała w stołecznych teatrach: Dramatycznym i Rozmaitości. Zagrała epizodyczne role w filmach: Potem nastąpi cisza (1966), Lalka (1968), Krajobraz po bitwie (1970), Za ścianą (1971) i Nie lubię poniedziałku (1971). W latach 70. dorabiała jako konferansjerka zapowiadająca występy artystów oraz jako piosenkarka, m.in. odbyła trasę koncertową po ZSRR i Mongolii z Anną German, a także śpiewała piosenkę „Cepelia, Cepelia” w widowisku Echa Ojczyzny prezentowanym przez polskich artystów w USA. Jeżdżąc po Polsce wykonywała w duecie z Markiem Perepeczką „Balladę o maku”, którą zaśpiewali również w jednym z odcinków programu telewizyjnego Tele-Echo. W Warszawie przez kilkanaście lat mieszkała na XV piętrze bloku przy ul. Waliców, na Osiedlu Za Żelazną BramąAgnieszka Perepeczko Babie lato, czyli bądź szczęśliwa całe życie, wyd. 2002, s. 122 i 127.