Facelia błękitna, facelia wrotyczolistna (Phacelia tanacetifolia Benth.) – gatunek rośliny z rodziny faceliowatych (Hydrophyllaceae). Naturalnie występuje w zachodniej części Ameryki Północnej. Szeroko rozprzestrzeniona i zdziczała w strefie umiarkowanej na półkuli północnej. W Polsce jest uprawiana i przejściowo dziczeje.
Wykorzystywana jest jako roślina miododajna, uprawiana jest na paszę, na nawóz zielony oraz jako roślina ozdobna.
Rozmieszczenie geograficzne Gatunek pochodzi z zachodniej Ameryki Północnej, gdzie występuje w północno-zachodnim Meksyku oraz w stanach: Kalifornia, Arizona i w południowej Nevadzie. Jako gatunek introdukowany rośnie w północnych Stanach Zjednoczonych, w południowo-środkowej Kanadzie, niemal w całej Europie (bez południowych i północnych krańców), w północno-zachodniej Afryce, w północnej i środkowej Azji, na południu po Tadżykistan, Uzbekistan i Kirgistan.