Oznaczenie ilości przedziałów w tym przypadku posiada formę indeksu górnego: „10”.
Po 1968 wprowadzono ujednolicony system znakowania wagonów osobowych, składający się z 12 cyfr i zespołu liter:
A – pasażerski 1 klasy, B – pasażerski 2 klasy, AB – pasażerski 1 i 2 klasy, AJ – pasażerski 1 klasy z barem, BD – pasażerski 2 klasy z przedziałem bagażowym, D – bagażowy, DP – bagażowo-pocztowy, P – pocztowy, WLA – sypialny 1 klasy WLB – sypialny 2 klasy WLAB – sypialny 1 i 2 klasy, I – restauracyjny, M – do przewozu chorych, N – do przewozu więźniów, Z – ogrzewczy
Do 1968 używano kodu literowego: A – osobowy 1 klasy, B – osobowy 2 klasy, As – salonowy „salonka” F – bagażowy, G – pocztowy, Fg – pocztowo-bagażowy, H – do przewozu chorych, I – restauracyjny, L – sypialny, N – do przewożenia więźniów, O – ogrzewczy.
Małe litery umieszczone po dużych oznaczały: xx – sześcioosiowy, x – czteroosiowy, y – trzyosiowy, i – dwuosiowy, f – z fotelami zamiast kanap, h – z harmoniami z obu końców wagonów, g – z przedziałem do przewożenia poczty, m – z częścią przeznaczoną na magazyn, o – z miejscami do leżenia (kuszetka), r – częściowo