74., komunistycznej Gwatemalskiej Partii Pracy oraz zbliżeniem do ZSRR, ale i wystąpieniami przeciwko USA oraz państwom jemu sprzymierzonym. Ówcześnie stosowaną na szeroką skalę amerykańską politykę utrzymywania państw satelickich określił jako kaftan bezpieczeństwa dla 20 państw Ameryki ŁacińskiejJulian Lider, Doktryna wojenna Stanów Zjednoczonych: szkice z historii, 1945-1962, wyd. Książka i Wiedza, 1963, s. 49..
Rząd USA dążył do przywrócenia sytuacji politycznej sprzed 1944, toteż wspierał czynnie przeciwników Arevalo, usiłując zaprowadzić destabilizację polityczną Gwatemali poprzez dokonywanie przez ich zwolenników zamachów stanu. W trakcie rządów Arevalo dochodziło średnio do jednego przewrotu co 3 miesiąceRafał Cezary Piechociński, – republika.pl.. Najważniejszym ich przywódcą był pułkownik Carlos Castillo Armas, dawny stronnik rewolucji gwatemalskiej, który w próbował usunąć jej rząd w 1949 i – na krótko przed wyborami prezydenckimi – w 1951. Do przeciwników Arevalo należała też m.in. krajowa oligarchia, która protestowała przeciwko reformom szkolnictwa i prawa pracy. Odchodząc w 1951 z urzędu prezydenta wygłosił okolicznościową mowę, w której oskarżył ją oraz potężne przedsiębiorstwo United Fruit Company o zorganizowanie 33 intryg mających na celu zbrojne odsunięcie od władzy zwolenników rewolucji gwatemalskiej.