W 1993 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 1997 został kanonikiem gremialnym Kapituły Archikatedralnej Łódzkiej.

W Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi prowadził wykłady z prawa kanonicznego i lektoraty łaciny. W latach 1987–1993 był prorektorem, a w latach 1993–2000 rektorem tego seminarium. Prawo kanoniczne wykładał ponadto w Instytucie Teologicznym i w Łódzkim Ośrodku Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

11 grudnia 1999 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Castellum Tingitii. Święcenia biskupie otrzymał 8 stycznia 2000 w archikatedrze łódzkiej. Udzielił mu ich arcybiskup metropolita łódzki Władysław Ziółek, któremu asystowali arcybiskup Janusz Bolonek, nuncjusz apostolski w Urugwaju, i Adam Lepa, biskup pomocniczy łódzki. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Omnibus omnia” (Wszystkim dla wszystkich). W archidiecezji objął urząd wikariusza generalnego. W 2014 został ustanowiony dziekanem Kapituły Archikatedralnej Łódzkiej. 8 kwietnia 2025 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa pomocniczego łódzkiego.

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski został delegatem ds. Duszpasterstwa Kobiet, a ponadto członkiem Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów oraz Rady Prawnej i Rady ds.