Błędnik kostny () – w anatomii człowieka część ucha wewnętrznego. Jest on wypełniony płynem, zwanym przychłonką. Wewnątrz błędnika kostnego mieści się błędnik błoniasty zawieszony na licznych pasemkach łącznotkankowych. Błędnik kostny składa się z: przewodu słuchowego wewnętrznego, przedsionka, trzech kanałów półkolistych i ślimaka.
Błędnik kostny obejmuje błędnik błoniasty odtwarzając na ogół jego kształt, ale jest od niego znacznie pojemniejszy. W niektórych tylko miejscach przylega do jego ścian i tam się z nim zrasta. Poza tymi miejscami wszędzie między błędnikiem kostnym a błoniastym znajduje się przestrzeń przychłonkowa (spatium perilymphaticum) wypełniona płynem wodnistym, przychłonką, czyli cieczą błędnikową zewnętrzną. Przestrzeń ta wysłana śródbłonkiem łączy się z jamą bębenkową dwoma otworami: okienkiem przedsionka, o który opiera się podstawa strzemiączka, i okienkiem ślimaka zamkniętym błoną bębenkową wtórną.
Błędnik kostny składa się z części środkowej, przedsionka, oraz z dwóch części obwodowych, przedniej i tylnej. Część przednią stanowi ślimak, tylną trzy kanały półkoliste.