Poznając instrument i technikę gry, Marcel Khalife badał i rozszerzał możliwości uda.
Od 1970 do 1975 roku nauczał w konserwatorium w Bejrucie i innych miejscowych szkołach oraz odbył tournée po Bliskim Wschodzie, Północnej Afryce, Europie i Stanach Zjednoczonych dając solowe koncerty na udzie.
W Bejrucie poznał sytuację Palestyńczyków przechodząc przez obozy uchodźców palestyńskich w drodze do konserwatorium.
W 1972 roku, aby odradzać swoje dziedzictwo muzyczne i arabskie zespoły chóralne, Marcel Khalife utworzył w swoim rodzinnym miasteczku zespół muzyczny. Pierwsze wykonania miały miejsce w Libanie podczas libańskiej wojny domowej w 1975. W czasie wojny ryzykował życiem koncertując w salach, które mogły zostać zbombardowane.
Zespół Al Mayadeen Repertuar zespołu łączy tradycyjną muzykę arabską z elementami muzyki zachodu np. przez wprowadzenie pianina. Marcel Khalife wykorzystuje często w utworach współczesne poezje arabskie (jak utwory Mahmouda Darwisha) i muwashahat (muzyka Al-Andalus). Komponuje i śpiewa pieśni do poematów palestyńskiego poety Mahmouda Darwisha, pieśni o nacjonalizmie i rewolucji.