Quo vadis. Powieść z czasów Nerona – powieść historyczna Henryka Sienkiewicza.

Publikowana najpierw w odcinkach w warszawskiej „Gazecie Polskiej” (1895–1896) i nieznacznie później także w krakowskim dzienniku „Czas” i w „Dzienniku Poznańskim”. Wkrótce została wydana w postaci książkowej w Krakowie w 1896 roku. Odniosła światowy sukces i została przetłumaczona na ponad pięćdziesiąt języków.

Pełny tekst utworu znajduje się w rękopisie Biblioteki Narodowej, a we wrocławskim Ossolineum znajduje się 39 luźnych kart pierwszego szkicu powieściJadwiga Chojko-Boutière, Dwie wersje „Pieśni Nerona” w rękopisie „Quo vadis”, Pamiętnik Literacki nr 57/3, 1966. Rękopis z Biblioteki Narodowej został zakupiony od spadkobierców Leopolda Kronenberga, natomiast karty w zbiorach Ossolineum pochodzą ze zbiorów rodziny pisarza z Oblęgorka.

Henryk Sienkiewicz otrzymał Literacką Nagrodę Nobla za całokształt twórczości. Quo vadis należy do najbardziej znanych dzieł autora, dlatego częstym błędem jest uznawanie, że nagroda ta została mu przyznana właśnie za to dzieło. W istocie w 1905 roku Sienkiewicz otrzymał ją „za wybitne osiągnięcia pisarskie w literaturze epickiej”Nobel Prizes – Literature 1905.