Paweł Apostoł Petroniusz – arbiter elegantiarum, mistrz dobrego gustu, patrycjusz rzymski, obiekt zawiści Tygellina, zamieszany w spisek Pizona popełnił samobójstwo. W utworze Sienkiewicza jest wujem Marka Winicjusza, epikurejczykiem, estetą, który odmawia udziału w spisku. św. Piotr Apostoł – duchowy przywódca wspólnoty (gminy) chrześcijańskiej w Rzymie Pizon – konsul, w 65 r. przywódca spisku przeciw Neronowi. Pomponia Grecyna – żona Aulusa Plaucjusza, według przekazu Tacyta rzeczywiście poddana sądowi mężowskiemu wskutek podejrzenia o wyznawanie obcego zabobonu. Poppea Sabina – druga żona Nerona, również jego ofiara – zmarła podczas kolejnej ciąży, brutalnie przez niego potraktowana. Seneka Młodszy – poeta, pisarz, filozof rzymski – stoik, dawny nauczyciel Nerona. Uczestnik spisku Pizona, popełnił samobójstwo. Tygellin – prefekt pretorianów, wierny zausznik Nerona, rywal Petroniusza o względy cesarza. Wespazjan – późniejszy cesarz rzymski, za czasów Nerona namiestnik Afryki. Wsławił się drzemkami podczas występów cesarza, za co popadł w niełaskęA. Krawczuk, Poczet cesarzy rzymskich – pryncypat, Iskry, 1996, s.