W latach 80. nowy samolot wczesnego ostrzegania A-50, z anteną nad kadłubem, skonstruowano w ZSRR i wprowadzono w małej liczbie.
W latach 90., wraz z rozwojem elektroniki, do grona państw rozwijających systemy AEW dołączyły inne państwa, przy czym klasyczne anteny obrotowe radarów zastępowane są w nowych konstrukcjach nieruchomymi antenami ze skanowaniem elektronicznym. Szwecja opracowała system z radarem Ericsson PS-890, nadający się do instalacji na niewielkich samolotach, jak Saab 340 lub Embraer ERJ 145. Odznacza się on podłużną anteną wspartą na wspornikach nad kadłubem. Podobną antenę na pylonie ma nowoczesny, znacznie większy, opracowany na australijskie zlecenie Boeing Wedgetail, oparty na płatowcu Boeing 737. Własny system , oparty na płaskich antenach mocowanych na ścianach kadłuba samolotów oferuje na eksport Izrael.