BdP deklarował się jako alternatywa dla większych ugrupowań politycznych – Akcji Wyborczej Solidarność i Ruchu Odbudowy Polski
Listę ogólnopolską Bloku dla Polski otwierali: Stanisław Kowolik, Roman Bartoszcze, Andrzej Gąsienica-Makowski, Tadeusz Koss, Maciej Giertych.
Wśród kandydatów znaleźli się posłowie koła parlamentarnego, niewielka grupa parlamentarzystów z lat 1991–1993 (w tym Alojzy Pietrzyk i Mieczysław Pawlak), przedstawiciele SN (Roman Giertych, Andrzej Fedorowicz, Marek Kotlinowski), „Ojcowizny” (Leszek Murzyn), a także Aldona Kamela-Sowińska czy Bogdan Pawłowski.
W wyborach Blok dla Polski zdobył 178 395 głosów, tj. 1,36% poparcia i nie uzyskał mandatów w parlamencie.
Po wyborach na bazie komitetu powołana została partia pod nazwą BdP, skupiająca część byłych działaczy BBWR z Leszkiem Zielińskim na czele. W wyborach samorządowych w 1998 BdP wszedł w skład koalicji Ruch Patriotyczny Ojczyzna. W wyborach parlamentarnych w 2001 kandydaci partii wystartowali z list Polskiego Stronnictwa Ludowego, mandat uzyskał lider ugrupowania.
Po niezłożeniu sprawozdania finansowego za rok 2001 Blok dla Polski został ostatecznie wykreślony z ewidencji partii politycznych 26 września 2002. Leszek Zieliński w 2003 założył nową partię Chrześcijańska Demokracja, która istniała do 2010.
Przypisy
Kategoria:Nieistniejące partie i ugrupowania III Rzeczypospolitej * Kategoria:Polskie partie chrześcijańsko-demokratyczne