Efektem prac był prototyp, a następnie produkowany seryjnie czołg PT-91 „Twardy”. Konstrukcja ta stanowiła rozwinięcie założeń programu „Wilk” i miała zapewnić zwiększenie zdolności bojowych wojsk pancernych przy wykorzystaniu krajowego potencjału przemysłowego.
Do najważniejszych zmian wprowadzonych w PT-91 należały:
nowoczesny system kierowania ogniem, zastosowanie pancerza reaktywnego ERAWA, modernizacja układu napędowego, poprawa świadomości sytuacyjnej załogi, unowocześnienie systemów łączności i wyposażenia elektronicznego.
PT-91 od początku traktowany był jako rozwiązanie przejściowe, które miało umożliwić utrzymanie zdolności bojowych wojsk pancernych do czasu opracowania bardziej zaawansowanej konstrukcji nowej generacji.
Miejsce PT-94 w programie modernizacji Polski program rozwoju wojsk pancernych zakładał etapową modernizację rodziny czołgów wywodzących się z konstrukcji T-72.