W XIII wieku zrównano błogosławieństwo kapłańskie z biskupim, formę tego ostatniego poszerzono o wersety poprzedzające:
"Niech Imię Pańskie będzie pochwalone" - Teraz i na wieki "Wspomożenie nasze w Imieniu Pana" - Który stworzył niebo i ziemię
Poza tym biskup błogosławił czyniąc potrójny, (niekiedy nawet poczwórny, na cztery strony świata) znak krzyża, a słowa błogosławieństwa były przez niego śpiewane.
Inne formy zakończenia Mszy zawierały np. odczytywanie Prologu Ewangelii Jana, pokropienie wodą święconą czy wystawienie Najświętszego Sakramentu i błogosławienie Nim.
Obecnie możliwe jest do wyboru: błogosławieństwo w prostej formie: "Niech was błogosławi…" błogosławieństwo z poprzedzającą je modlitwą nad ludem błogosławieństwo uroczyste z trzema wezwaniami i potrójnym „Amen”, poprzedzone wezwaniem diakona: "Pochylcie głowy na błogosławieństwo" wypowiadane z wyciągniętymi rękami.
Rozesłanie
"Idźcie w pokoju Chrystusa" - Bogu niech będą dzięki
pocałunek ołtarza oraz wyjście celebransa z asystą do zakrystii.
Obrzędy końcowe opuszcza się, kiedy po Mszy ma mieć miejsce inna czynność liturgiczna.
Części Obrzędów końcowych Błogosławieństwo Rozesłanie
Linki zewnętrzne
Słownik liturgczny
Kategoria:Części Mszy świętej