Pod koniec V stulecia zaczęto również stawiać na grobach duże lekyty marmurowe, mające charakter monumentu (zwłaszcza na ateńskiej nekropolii Keramejkos). Osiągające od ok. 1 m do 2 m wysokości, zdobiono figuralnymi reliefami wiążącymi się z kultem zmarłychWarszawskie Muzeum Narodowe posiada dwa takie attyckie lekyty nagrobne (nr inw. MNW 138506, 138507) z pocz. IV w. p.n.e. ze scenami pożegnania zmarłego (Kazimierz Michałowski: Sztuka starożytna. Warszawa: Sztuka, 1955, s. 116-118).; w praktyce pełniły one funkcję tradycyjnych stel oznaczających miejsce pochówku.
Przypisy
Bibliografia
Maria Ludwika Bernhard: Greckie malarstwo wazowe. Wrocław: Ossolineum, 1966 «Lékythos» w Slovník antické kultury. Praha: Svoboda, 1974 «Lekythos» w Der Kleine Pauly. Lexikon der Antike. Stuttgart: J.B. Metzler, 1979, t. 3
Literatura uzupełniająca Edmond Pottier: Étude sur les lécythes blancs attiques à représentation funéraire (Bibliothèque des Écoles françaises d'Athènes et de Rome n° 30). Paris: Ernest Thorin 1883 C.H.E. Haspels: Attic Black-Figured Lekythoi. Paris: Boccard, 1936 (t. 1-2) Donna Carol Kurtz: Athenian White Lekythoi. Oxford: Oxford University Press, 1976 Bernhard Schmaltz: Untersuchungen zu den attischen Marmorlekythen. Berlin: Gebrüder Mann Verlag, Berlin 1970
Kategoria:Ceramika starożytnej Grecji Kategoria:Naczynia