Antoni Chruściel „Monter” przedstawił go do awansu na pułkownika służby stałej.
Po kapitulacji powstania pozostawał w niewoli niemieckiej w obozach: Stalag XI A Altengrabow, Stalag X B Sandbostel. Znalazł się w grupie 29 oficerów (m.in. płk. Karola Ziemskiego „Wachnowskiego”) oskarżonych o zamiar opanowania obozu. Przekazany Gestapo, został osadzony w obozie koncentracyjnym Neuengamme. Życie uratowała mu interwencja hrabiego Folke Bernadotte u Heinricha Himmlera. Został wysłany do Oflag X C Lübeck, gdzie w maju 1945 został uwolniony przez wojska brytyjskie.
Po wojnie pozostał na emigracji. Od 1 stycznia 1946 mianowany pułkownikiem. W 1947 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował jako robotnik fizyczny. Zmarł w szpitalu w Chicago. Prochy zostały sprowadzone do Polski w 1992 i pochowane w kwaterze powstańczej Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie (kw. A28-14-1, tzw. kwatera „Żywiciela”).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 11785 (2 października 1944) Krzyż Walecznych (1921) Medal Niepodległości (23 grudnia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)Na podstawie fotografii . Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s.