Po wyzwoleniu powrócił do rodzinnej Łodzi i kontynuował pracę w „Expressie” jako sekretarz redakcji. Na tym stanowisku pracował od 1957 roku w czasopiśmie satyrycznym „Karuzela”. Współpracował z wieloma wychodzącymi wtedy tygodnikami, Rozgłośnią Polskiego Radia w Łodzi i Łódzkim Ośrodkiem Telewizyjnym. Był autorem scenariuszy do filmów animowanych, m.in. do Zaczarowanego ołówka. W 1956 roku był sprawozdawcą sportowym z Olimpiady w Melbourne. Kolejne dwa lata przyniosły odcinkowe Historie dawnej Łodzi publikowane na łamach „Expressu”.

W roku 1980 wydał pierwszą część trylogii Reporter przed konfesjonałem, czyli jak się w Łodzi przed wojną robiło gazetę, drugą Raz, dwa wziali! Wspomnienia z ZSRR 1939-1946 w 1988 r. i trzecią Erika zdradza tajemnice w 1989 r. W trylogii przedstawił w satyryczny sposób swoje życie, przyjaciół i kolegów. Jest ona przede wszystkim obrazem ówczesnej Łodzi.

Był autorem zbiorów satyrycznych między innymi: Skąd my się znamy? i To ci kwiatki!.

Zmarł 11 grudnia 1991 roku w Łodzi.