Również w 1989 roku z zespołu odeszli Molinari i Brygman, których zastąpili Peter Sandorff i Peek. Pół roku po rozpoczęciu działalności zespół wystąpił na festiwalu psychobilly w Hamburgu w Niemczech. KOncert okazał się sukcesem i przyniósł grupie kontrakt płytowy z wytwórnią Tombstone Records nakładem której ukazał się pierwszy album Nekromantix pt. Hellbound. W 1991 roku ukazał się kolejny album zespołu zatytułowany Curse of the Coffin. W ramach promocji do tytułowego utworu został zrealizowany teledysk.
W 1992 roku Peek i Sandorff opuścili zespół. W ich miejsce dołączyli gitarzysta Jan Daggry i perkusista Tim Kristensen występujący pod pseudonimem Ian Dawn. W nowym składzie grupa nagrała trzeci album Brought Back to Life, który ukazał się w 1994 roku. Wkrótce potem zespół opuścił Daggry, którego podczas koncertów zastąpił Emil Oelund, a następnie Thormod do czasu ustalenia stałego zastępstwa w osobie Sørena Munka Petersena. W 1996 ukazał się czwarty album Nekromantix Demons Are a Girl’s Best Friend. Wydawnictwo było promowane podczas koncertów w Finlandii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Holandii, Belgii, Szwecji, Francji oraz Japonii. Tego samego roku w Kolonii Nekroman poznał kontrabasistkę Patricię Day z którą założył grupę HorrorPops.