Budowa Długość ciała (bez ogona) 230–250 mm, długość ogona 50–70 mm, długość ucha około 23 mm, długość tylnej stopy około 45 mm; masa ciała 1–1,8 kg. W rozpoznawaniu tego gatunku ważną rolę odgrywa ilość palców zwieńczających kończynę przednią. Bolita brazylijska ma tam po 5 palców, podczas gdy bolita południowa – jedynie 3 lub 4.
Tryb życia thumb|left|Okaz zwinięty w kulę w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie Bolita brazylijska nie potrafi kopać w ziemi.
W razie zagrożenia zwierzę zwija się w kulę, którą łatwo przenieść.
Ekologia Spośród 6 biomów wyróżnianych przez Anacleto i współpracowników spodziewano się obecności przedstawicieli rodzaju Tolypeutes w 4: Caatinga, Cerrado, Mata Atlântica i Pantanalu, jednakże T. tricinctus występuje tylko w dwóch: w Caatinga i niewielkiej przyległej, wschodniej części Cerrado. Wydaje się bowiem, że pancernikowate mają specyficzne wymagania siedliskowe i w przypadku bolity brazylijskiej jest to Caatinga, czyli suche tereny porosłe ciernistymi krzewami bądź drzewami liściastymi. Rozciągają się one na północnym wschodzie Brazylii. Zdarzają się też opinie, wedle których zamieszkuje on głównie Cerrado, czyli porośniętą buszem sawannę, występującą w środkowej Brazylii.