thumb|240px|Grób Roberta Bernhardta na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Robert Karol Bernhardt (ur. 23 grudnia 1874 w Kaliszu, zm. 17 maja 1950 w Warszawie) – polski lekarz dermatolog.
Życiorys Ukończył Gimnazjum Klasyczne w Kaliszu. W 1892Krzysztof Jan Walczak w monografii "Szkoła kaliska. I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Kaliszu : nauczyciele i wychowankowie" podaje, że Robert Bernhardt gimnazjum kaliskie ukończył w 1893 roku. rozpoczął studia na Uniwersytecie Moskiewiskim, w 1898 otrzymał dyplom lekarski „eximia cum laude”. Następnie wyjechał do Wiednia, gdzie kontynuował naukę u prof. Moritza Kaposiego. Stamtąd przeniósł się do Wrocławia, gdzie uczył się u prof. Alberta Neissera, a następnie w Paryżu u prof. Brocqua. Po zakończeniu nauki zamieszkał w Warszawie, gdzie został asystentem dr. Antoniego Elzenberga. W 1901 podjął pracę w szpitalu św. Łazarza, w latach 1906–1936 pełnił tam funkcję ordynatora, w roku 1910 założył pierwszą w Polsce światło-leczniczą pracownię finsenowską. Współzałożyciel (1920) Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego (1920–1927 prezes). W latach 1931–1939 redaktor „Pamiętnika Klinicznego Szpitala Św. Łazarza”, od 1933 członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 1948 członek Polskiej Akademii Umiejętności.