Tadeusz Bocheński z przydomkiem Lannsdorf (ur. 8 listopada 1791 we Frankówce, zm. 8 kwietnia 1849 w Rudzie Malenieckiej) – ziemianin, oficer.
Życiorys
Urodził się we wsi Frankówka na Podolu. Był synem skarbnika sanockiego Franciszka i Katarzyny z Watt-Kosickich. Był wychowywany w konwikcie bazylianów w Barze na Podolu.
Uciekł z konwiktu do armii napoleońskiej. Brał udział w kampaniach 1809 i 1812. 20 stycznia 1812 mianowany podporucznikiem. Odznaczył się w bitwie nad Berezyną.
Po upadku Napoleona wstąpił do administracji Królestwa Kongresowego jako członek rady administracyjnej powiatu rawskiego. Powstanie listopadowe zastało go w podróży do Rumunii, czego do końca życia miał żałować.
Działalność gospodarcza
Tadeusz Bocheński około połowy XIX wieku wysunął się na czoło najbogatszych ziemian w ówczesnej guberni radomskiej. Jego rozległy majątek szacowano na 363 000 rubli. W 1824 roku z pomocą swego szwagra Józefa Lubowidzkiego – wiceprezesa Banku Polskiego, zakupił od Niemca – księcia Karola Hessen–Darmstadt dobra Maleniec. Przy pomocy kredytów wspomnianego banku rozbudował i unowocześnił swoje zakłady.