Sekcja siatkarska przez kolejno sześć lat nie schodziła z podium Ekstraklasy w piłce siatkowej: w roku 1984 – trzecie miejsce, 1985 – Mistrzostwo Polski, 1986 – wicemistrzostwo Polski, 1987 – Mistrzostwo Polski, 1988 – wicemistrzostwo Polski i 1989 – trzecie miejsce. Trenerem drużyny był w tym okresie Jerzy Salwin, a w Stali grali czterej reprezentanci Polski: Janusz Wojdyga, Waldemar Kasprzak, Ryszard Kaczyński oraz rozgrywający i kapitan zespołu Roman Borówko. Poza tą czwórką trzon zespołu tworzyli: Bogumił Kasprzak (1984 i 1987–1989, z dwuletnią przerwą na „służbę wojskową”, czyli grę w Legii Warszawa), Marek Czubiński (1984–1986) i Roman Czaja (1984–1989). Z tych siedmiu siatkarzy w każdym z medalowych sezonów grało w klubie sześciu, tworząc podstawowy skład, w związku z czym Stal Stocznia zdobyła sobie więc wówczas przydomek „Żelazna Szóstka”. Reprezentując Polskę w siatkarskim Pucharze Europy Stal Stocznia doszła do III rundy tych rozgrywek w 1986 roku. Po zakończeniu kariery przez grupę zawodników tworzących „Żelazną Szóstkę” klub nie odzyskał już dawnej pozycji.