W okresie ciąży opisywano wzrost BLL, wiązany z mobilizacją ołowiu z kości matki w związku ze zwiększonym zapotrzebowaniem na wapń u rozwijającego się płodu. Około 80% ołowiu we krwi płodu może pochodzić z rezerw zmagazynowanych w kościach matki. Wskazano ponadto, że ołów nieorganiczny nie ulega przekształceniom w organizmie (w przeciwieństwie do tetraalkilowych związków ołowiu), a jego eliminacja zachodzi głównie z moczem i z kałem (z żółcią), przy czym niewielkie ilości mogą być wydzielane m.in. z potem, mlekiem i śliną oraz kumulować się we włosach i paznokciach.
Objawy Przebieg ołowicy bywa zróżnicowany i zależy m.in. od dawki oraz czasu narażenia; u części osób (zwłaszcza dzieci) ekspozycja może nie dawać od razu swoistych objawów.
Objawy u dorosłych U dorosłych obraz kliniczny ołowicy bywa nieswoisty i zależy m.in. od stopnia oraz czasu narażenia;