f16 i 1/60 s, lub f8 i 1/250 s (korekta ekspozycji o 2EV).
Z systemu strefowego można też w uproszczeniu korzystać przy pomiarze centralnie ważonym, aby wiedzieć, jak korygować kontrastowe sceny, "uśrednione" przez pomiar.
Poniższa tabela przedstawia krótką charakterystykę poszczególnych stref. Strefy 0 i 10 to strefy referencyjne. Strefy od I do IX określają rozpiętość tonalną, natomiast strefy od III do VII rozpiętość fakturalną.
Strefa 0 Całkowita, zupełna czerń w pełni naświetlonego, wywołanego, utrwalonego i wysuszonego papieru światłoczułego, bez jakichkolwiek rozróżnialnych szczegółów. Strefa referencyjna. I Czerń zaledwie rozróżnialna od referencyjnej strefy 0 II Bardzo głębokie cienie, zachowujące małą ilość detali, zbyt małą żeby wpływać intensywnie na odbiór odbitki III Istotny Cień. Pierwsza strefa zachowująca szczegóły w cieniach. Może przeplatać się ze strefą II, ale zachowuje informacje o fakturze przedmiotu, czytelność nie pozostawia wątpliwości. IV Ciemne szarości. Średnio-ciemne liście, ciemne kamienie, cienie krajobrazu, ciemne fragmenty twarzy przy portrecie w słońcu V 18% odbicia światła (średnia szarość). Ciemna skóra, szary kamień, szare drewno (wyblakłe od warunków atmosferycznych) VI Jasna szarość.