Język niwchijski (starsza nazwa: giliacki) – język o niepewnej przynależności językowej (zaliczany tradycyjnie, aczkolwiek bez poważnych podstaw językoznawczych do grupy paleoazjatyckiej), którym posługują się Niwchowie, zamieszkujący północny i zachodni Sachalin, brzegi Amuru i część wybrzeża Morza Ochockiego. Dawniej łączono go z językiem sąsiednich Ajnów w ramach postulowanej rodziny niwchijsko-ajnuskiej. Jego badaniem zajmował się Bronisław Piłsudski, znawca kultury i języka Ajnów. W roku 1989 używało go 1089 osób. Ostatnio Siergiej Nikołajew dowodzi w dwóch publikacjach pokrewieństwa języka niwchijskiego z językami algijskimi Ameryki Północnej, a w mniejszym stopniu tych obu z językami wakaskimi z wybrzeża Kolumbii BrytyjskiejNikolaev, S. (2015).Nikolaev, S. (2016).. W 2020 roku Mark J. Hudson i Martine Robbeets wysunęli hipotezę, że język spokrewniony z niwchijskim był niegdyś używany na Półwyspie Koreańskim i wywarł wpływ na rozwój języka koreańskiegohttps://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC10427439/.