Na podstawie felietonów opisujących zmagania Diamonda z chorobą nakręcono film dokumentalny dla BBC zatytułowany Tongue Tied (Oniemiały), zaś jego książka C: Because Cowards Get Cancer Too... doczekała się adaptacji scenicznej (premiera miała miejsce w teatrze Grace w Londynie, 26 lutego 2000), dokonanej przez Victorię Coren w sztuce zatytułowanej A Lump in my Throat – John Diamond and Me (Gula w moim gardle - John Diamond i ja), a następnie readaptacji telewizyjnej.
Diamond był znany jako dziennikarz i radiowiec, lecz dzięki swej chorobie i dzieleniu się nią, znalazł się u szczytu swej popularności.
Bezpośrednio przed śmiercią Diamond pracował nad szóstym rozdziałem książki, która miała być „niepochlebnym spojrzeniem na medycynę alternatywną”. Została ona wydana już po jego śmierci, pod tytułem Snake Oil and Other Preoccupations (Cudowne mikstury i inne troski).
John Diamond zmarł w wieku 47 lat, zostawiając żonę i dwójkę dzieci – Cosimę (7 lat) oraz Bruna (4 lata).
3 września 2002 Nigela Lawson otworzyła John Diamond Voice Laboratory w szpitalu Royal Marsden w Londynie, gdzie Diamond był leczony.