utrzymywał się, pracując jako bileter w teatrze, taksówkarz oraz osoba obsługująca automaty sprzedające.
W latach 1953–1955 służył w United States Army i opuścił w stopniu sierżanta.
Zadebiutował w Hollywood dopiero w wieku 20 lat niewielką rolą szefa w komediodramacie Królowa na jeden dzień (Queen for a Day, 1951). Występował jako baseballista w familijnej screwball comedy sportowej Rhubarb (1951) z Orangeyem i Rayem Millandem. Po dwuletniej służbie w armii amerykańskiej nadal otrzymywał jedynie drobne, często nieujęte w napisach końcowych role, takie jak postać operatora teleksu w horrorze fantastycznonaukowym Atomowe mrówki (Them!, 1954) u boku Jamesa Whitmore’a. W 1955 w Atlanta Theatre Guild w Atlancie wystąpił jako Stanley Kowalski w sztuce Tramwaj zwany pożądaniem, a w 1959 w Town and Gown Repertory Theatre w Birmingham zagrał Bricka w spektaklu Kotka na gorącym blaszanym dachu.
Grał także gościnnie w popularnych serialach: Bonanza (1960), Rawhide (1961), Strzały w Dodge City (1961–1966), Nietykalni (1962), Szpital miejski (1963), Doktor Kildare (1963) czy Mission: Impossible (1969–1971).
Od 22 stycznia 1965 do 3 czerwca 1969 grał postać Spocka w serialu science fiction NBC Star Trek. Wystąpił również w 8 filmach serii Star Trek powstałych w latach 1979–2013.